تعریف پیش پلیمر پلی اورتان

پیش پلیمر پلی یورتان یک پلیمر با مولکولی بالا است که از واکنش پلی ایزوسیانات و پلی اتر یا پلی استر پلی ال تحت شرایط خاص تشکیل می شود. پیش پلیمر پلی اورتان به سادگی یک محصول نیمه تمام واکنش پذیر است که با کنترل نسبت خاصی از پلی ایزوسیانات و پلی ال برای واکنش به دست می آید. با توجه به تنوع گسترده پلی ایزوسیانات ها و پلی ال ها، نسبت های واکنش متفاوت است.

با توجه به ویژگی های واکنش گروه های پایانی، پیش پلیمرهای پلی اورتان را می توان به: پیش پلیمرهای پایانه ایزوسیانات، پیش پلیمرهای پایانه دار با هیدروکسیل، پیش پلیمرهای حاوی گروه مسدود شده و گروه های دیگر مانند گروه های سیل انتهایی و پیش پلیمرهای پایانه دار با آکریلات تقسیم کرد. پیش پلیمر پلی اورتان از استر.

پیش پلیمرهایی با گروه های انتهایی NCO گاهی اوقات پلی ایزوسیانات های اصلاح شده نامیده می شوند که ویژگی های واکنش بالایی دارند، به راحتی تحت تأثیر رطوبت و غیره قرار می گیرند و دوره ذخیره سازی کوتاهی دارند. پیش پلیمرهایی با گروه های انتهایی OH نامیده می شوند پیش پلیمرهای پایانه دار با هیدروکسیل دارای واکنش پذیری عمومی و دوره نگهداری طولانی تری هستند. آنها معمولا به عنوان عامل اصلی چسب استفاده می شوند. یک عامل مسدود کننده حاوی هیدروژن فعال برای واکنش با گروه NCO برای محافظت از گروه NCO آزاد در پیش پلیمر پلی اورتان برای به دست آوردن یک پیش پلیمر بسته پلی یورتان استفاده می شود. پوشش یا چسب تهیه شده توسط این نوع پیش پلیمر پس از ساخت گرم شده و آب بندی می شود و گروه NCO دوباره تولید می شود و گروه دوم در واکنش اتصال متقابل شرکت می کند تا سیستم جامد شود.